Gepost op

Een sociale en gezellige hond

Wanneer je een puppy in huis neemt komt er veel op je af. Welke spullen heb je nodig, welk voer haal je in huis en hoe voed je een hond goed op? Wij bieden de beste tips voor je puppy in de reeks Puppy 101. Met deze keer: socialisatie.

“Hij doet niks hoor…”. Deze goedbedoelde geruststelling heb je als hondenbezitter misschien wel eens gegeven of van een andere hondenbezitter gehoord. Het heeft alles te maken met het socialisatieproces van honden. Eén van de dingen die je een puppy moet leren is hoe het zich goed tegenover zowel mens als dier gedraagt. Een hond moet zich leren aan te passen aan de normen van de mensen om hem heen. Tijdens het leerproces moet je puppy wennen aan veel verschillende prikkels.

Prikkels

Een auto in de straat, de stereo-installatie in de kamer, de vuilnisman, de kat van de buren… Een hond krijgt dagelijks veel prikkels. Om ervoor te zorgen dat je pup van al die dingen niet piepend van angst ineenkruipt, wegvlucht of juist boos naar alles blaft, is het belangrijk om goede begeleiding te bieden in het socialisatieproces. De kunst is je pup positieve ervaringen te laten opdoen met allerlei verschillende impulsen.

Als je pup angstig reageert op een bepaalde impuls, zoals een vogel in de tuin of een voorbijrijdende brommer, kun je dit allereerst het beste negeren. De pup leert zo dat het niet nodig is om bang te zijn en gaat nieuwsgierig nieuwe prikkels ontdekken. Toch is daarmee de kous nog niet af- want de kans is groot dat je pup de volgende keer in een vergelijkbare situatie weer bang of boos is. Het beste is om zelf een vergelijkbare situatie op te zoeken en deze minder eng te maken. Houd bijvoorbeeld meer afstand tot de vrachtwagen waar je pup de vorige keer zo bang voor was. Zo gaat de hond stap voor stap vooruit in het socialisatieproces.

Primaire en secundaire socialisatiefase

In het socialisatieproces kun je twee fasen onderscheiden: de primaire en de secundaire socialisatiefase. De primaire socialisatiefase vindt plaats als de pup 4-12 weken oud is. Dit is de periode waarin veel verschillende prikkels voor de pup normaal moeten worden. De prikkels verschillen van voorwerpen, voertuigen tot verschillende type mensen- van heel uitbundige mensen tot kleine kinderen. In deze fase hebben pups nog een erg groot incasseringsvermogen en reageren nog minder heftig op bepaalde prikkels. Aan het einde van deze fase komt de pup meestal in huis.

De secundaire socialisatiefase begint als de pup ongeveer 12 weken oud is en houdt aan tot ze ongeveer een half jaar oud zijn. In deze fase moeten alle prikkels die ze in de eerst fase hebben leren kennen normaal worden. Pups reageren in deze periode vaak wat meer afwachtend en angstiger. De periode wordt dan ook wel de angstfase genoemd. Het is het beste om door te gaan met socialiseren, zodat het pupje leert dat het niet bang hoeft te zijn. Pups leren het beste door veel herhaling.

Een zelfstandige en sociale hond

Probeer tijdens het socialisatieproces het initiatief tot het ontdekken van nieuwe prikkels zo veel mogelijk bij je hond te laten. Zo voorkom je dat een pup over de eigen grenzen gaat en zorg je er juist voor dat de pup de controle heeft over het eigen gedrag. Prettige of neutrale ervaringen zorgen er immers voor dat een pup niet agressief of angstig reageert.

Zo is het bijvoorbeeld aan te raden af en toe bij dierenarts langs te gaan en de pup bij goed gedrag positief te belonen. Op die manier vermijdt je angst voor de dierenarts. Socialisatie is iets dat je moet plannen. Het is bijvoorbeeld ook belangrijk dat een hond in contact komt met andere honden. Daarvoor is een puppycursus erg geschikt. Verder is het aan te raden om jonge pups eerst in contact te brengen met de honden van betrouwbare hondenvrienden en daarna pas met andere honden.

Dus als je wilt dat je hond niet wantrouwig is tegenover de stofzuiger, spelende kinderen op een skelter of de schapen in de wei, is het van belangrijk om goede ondersteuning te bieden in het socialisatieproces. Zo wordt je pup een gezellige, sociale hond!